przyczynkarstwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pisanie przyczynków (1.2) skupianie się w jakiejś działalności, najczęściej naukowej, na problemach ubocznych, które znajdują się poza głównym nurtem danej dziedziny
(1.1-2)
(1.2) Współcześni polscy prozaicy bawią się w przyczynkarstwo. Tutaj artykulik, tam felietonik, gdzie indziej krótkie opowiadanko – i tak rozdrabnia się talent.z Internetu
(1.1) uprawiać przyczynkarstwo
przyczynek , przyczynkarz przyczynkarski