Mehanken er ein springar som har vore mykje nytta i Valdres, men som og finst i Sogn. Slåtten er eit tydeleg døme på tradisjonsmateriale som har vandra fram og attende mellom Sogn og Valdres (som Skinntrøya). Namnet Mehanken skriv seg frå eit visebrot som har vore kjend i Øystre Slidre og som er måta til slåtten, ev. som slåtten har vorte dikta over. Etter Guri Hegge er dette nedskrive:
Mehanken ytte ut jødnbåten sin, han rakla so langt nord med strendo. Han spende i me beino si so det knaka i tøfto og bøndo.
No ha e rott i femta år, o åridn ligge i keipo. femta par hanska te åre e sleit, o endå gjore de vont uti greipo.
Spelmannen Ola Bøe song stevet i noko meir samantrengt form, kanskje for å få stevet til å høve den raske springartakta:
Mehanken gjorde se jødnbåt so reiste han sø med løndo so spente`n i me bakføto si so det braka i alle bøndo.
Steva er forma som firelina balladestrofer, og også innhaldet peiker i retning av at det kan vera ein rest av ei gamal skjemteballade i stil med Tordivelen og flua. Ein Mehank er dialekt for myhank.
Variantgruppa
Slåtten har nr 478 i hardingfeleverket, og det er trykt opp fem variantar.
a: Springar, etter Gudmund Eide, Bruvik i Hordaland. Nedskrift Arne Bjørndal 1916 (B 241). Eide lærte slåtten av Ola Romarheim, Hosanger, i 1862.
b: Springar, etter Gregus Sætre, Brekke i Sogn. Nedskrift Arne Bjørndal 1918. Sætre lærte slåtten av Lasse Trædal i 1870-åra. Han var far til stortingsmann Nils Trædal.
c: Kleggen, etter John Dale, Øystre Slidre. Nedskrift Eivind Groven 1922 (G 479). Dale hadde slåtten etter Jøger Sagahaugen frå Øystre Slidre.
d: Springar etter Per Haugset, etter Olav Øyraker, Vestre Slidre. Nedskrift Eivind Groven 1959 (G 1124).
e: Mehanken, etter Ola Bøe, Vestre Slidre. Nedskrift Sven Nyhus 1974. Bøe hadde slåtten etter bestefaren Per Haugset. Han meinte det var Per som hadde laga slåtten. .
Kategori:Norske slåttar