skønhed ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) piękno (1.2) piękność
(1) en skønhed, skønheden, skønheder, skønhederne
(1.1) Jeg ønsker at mit personlige liv afspejler al min indre skønhed. → Pragnę, aby moje życie osobiste odzwierciedlało całe moje wewnętrzne piękno. (1.2) Jeg dansede med en eksotisk udenlandsk skønhed. → Tańczyłem z egzotyczną zagraniczną pięknością.
(1.1) grimhed
skøn