bon vivant ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto umie i lubi bawić się, beztrosko korzystać z życia
(1.1)
(1.1) Nagle nikt nie chce być bończykiem à la Kohl, lecz berlińczykiem à la Schröder, który dzięki kilku rozwodom postrzegany jest jako godny „bon vivant”Norbert Honsza, Podróże literackie, pomosty kulturowe: Niemcy – Austria – Szwajcaria, s. 193-194, Oficyna Wydawnicza Atut - Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe, 2004..
(1.1) być bon vivantem • być uważanym za bon vivanta • mieć opinię bon vivanta
(1.1) bon viveur
(1.1) (1.1) w formach odmienionych wymawiane: , , ,